- ҳуқуқ
- [حقوق]а. ҷ. ҳақ; маҷмӯи меъёр, рафтор ва муносибатҳои ҷамъиятию иҷтимоии одамон, ки аз тарафи давлат муайян гардида ва муҳофизат карда мешаванд: ҳуқуқи шаҳрвандӣ, ҳуқуқи занон, баробарии ҳуқуқи марду зан, ҳуқуқи интихоботӣ; ҳуқуқ доштан а) соҳибҳуқуқ будан; б) ҳақ доштан; аз ҳуқуқ маҳрум кардан (шудан) бинобар ҷинояте аз ҳуқуқҳои шаҳрвандӣ маҳрум шудани касе ба ҳукми суд
Толковый словарь таджикского языка (в 2 томах). — Душанбе, НИИ языка и литературы им. Рудаки. Под редакцией Сайфиддина Назарзода. 2008.